Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2010

ΑΡΧΕΙΟ

Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009

Τ’ ακούς Παναγιώτη; Άκου τα, και μη μιλάς, διότι υπάρχουν και χειρότερα!..



Σύζυγος και κόρη χτύπησαν με λοστό τον πατέρα

Ζουγκλα. Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009

Οικογενειακό δράμα στον Μαραθώνα.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου, ένας 60χρονος κάτοικος της περιοχής μετέβη στο τοπικό Αστυνομικό Τμήμα και κατέθεσε μήνυση σε βάρος της συζύγου και της κόρης του, καθώς, σύμφωνα με την καταγγελία του, μετά από διαπληκτισμό τον χτύπησαν με λοστό στο κεφάλι.


Οι δύο γυναίκες συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα, ο οποίος τις άφησε ελεύθερες ορίζοντας τακτική δικάσιμο.

Η κατάσταση της υγείας ωστόσο του 60χρονου επιδεινώθηκε δραματικά. Λίγες ημέρες μετά το επεισόδιο διακομίστηκε στον Ερυθρό Σταυρό και τελικά κατέληξε στις 23 Νοεμβρίου, συνεπεία του τραύματος που έφερε στο κεφάλι.

Ο αρμόδιος εισαγγελέας ενημερώθηκε για την εξέλιξη της υπόθεσης και αναμένεται να αποφασίσει εάν θα ασκηθούν διώξεις στη σύζυγο και την κόρη του θανόντος.

Zougla.gr

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2010

Σας θυμίζει τίποτα 75 χρόνια μετά;

Ένα τραγούδι που γράφτηκε το 1935 (εγώ γεννήθηκα το 1945) και το εμπέδωσα το 2005…


Ένα χιουμοριστικό και σκωπτικό τραγούδι, που σατιρίζει την κατάσταση στην Ελλάδα του μεσοπολέμου. Ηχογράφηση του 1935. Συνθέτης ο Κώστας Μπέζος ή Α. Κωστής, ο οποίος τραγουδά μαζί με το 8μελές προσωπικό του συγκρότημα με χαβάγιες , "Τα άσπρα πουλιά" , καθότι έπαιζαν πάντα με άσπρα.

Χαρακτηριστικό απόσπασμα από το τραγούδι:

" Βρε πώς τη δουλεύουνε εντάξει στην Ελλάδα κάθε μηχανή, όλοι οι παλαβοί να είν' απέξω και οι γνωστικοί μεσ' στο Δαφνί.".



Σχετικό:

Κυριακή, 03 Ιανουαρίου 2010

ΑΡΧΕΙΟ: Δρομοκαΐτειο




http://xairete.blogspot.com/2010/01/blog-post_4644.html


Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

Σχόλιο για την «κυρία»: «Η αδικία θα τιμωρηθεί.»



Σάββατο, 30 Αυγούστου 2008

Η «κυρία»! Δεν υπάρχει Κύριος και Θεός;


Πέρασε ένα μήνα ήσυχο ο άνθρωπος! Πώς αυτό;

Η οικογένεια του, πήγε διακοπές όπως κάθε καλοκαίρι, και χωρίς αυτόν όπως κάθε καλοκαίρι τα τελευταία χρόνια, από το καλοκαίρι του 2004!..
Έφυγαν, χωρίς ούτε ένα γεια να του πουν, και απουσίασαν ένα μήνα χωρίς να ενδιαφέρονται αν είναι καλά μόνος του, αν του συνέβη κάτι του ηλικιωμένου ανθρώπου, αν ζει ή αν πέθανε! Θα τα βλέπανε αυτά, όταν γύριζαν…
Βέβαια, μεσολάβησε στο διάστημα αυτό της απουσίας τους και η γιορτή του, αλλά μην περιμένετε να τον θυμήθηκαν, και πολύ περισσότερο να του ευχηθούν, ε;

Επέστρεψαν λοιπόν το περασμένο Σάββατο. Και πώς επέστρεψαν; Επέστρεψαν με τρόπο κακοποιό! Επέστρεψαν δυο η ώρα μετά τα μεσάνυχτα, με θορυβώδη τρόπο για να τον τρομοκρατήσουν! Πετάχτηκε από τον ύπνο του τρομαγμένος, νομίζοντας ότι μπήκαν κλέφτες! Άκουσε μετά τις φωναχτές συζητήσεις τους, και… κατά κάποιον τρόπο ηρέμισε… «Κατά κάποιον τρόπο», διότι θορυβούσαν (ξεφορτώνοντας τις αποσκευές τους, κ.λπ.) μέχρι τις τέσσερις η ώρα!..
Εκείνος, έμενε στο δωμάτιο του, χωρίς να διαμαρτυρηθεί χωρίς να εμφανιστεί (και να πέσει στην παγίδα τις πρόκλησης τους)…
Και εκείνοι «φυσικά» δεν του μίλησαν καν, δεν ενδιαφερθήκαν να τον ρωτήσουν τι κάνει...
Τι; Θα προκαλούσαν, έτσι, και θα έδειχναν ότι ενδιαφέρονται κιόλας;

Προκαλούσαν, και πριν την αναχώρηση τους, όταν (για δεύτερο καλοκαίρι) λειτουργούσαν το κλιματιστικό με τα παράθυρα ανοιχτά! Δεν διαμαρτυρόταν πια ο άνθρωπος. Καταλάβαινε ότι ζητούσαν αφορμή να εξοργιστεί και να το εκμεταλλευτούν… Τι έκανε; Πήγαινε και έκλεινε την πόρτα του μπάνιου (αφού είχαν το παράθυρο ανοιχτό), έκλεινε και το παράθυρο της κουζίνας που δεν έχει πόρτα και συγκοινωνεί με τον διάδρομο του οποίου τις πόρτες προς τα δωμάτια τους (σαλόνι και τραπεζαρία), τις κρατούσαν και αυτές ανοιχτές!
Έκλεινε λοιπόν αυτά τα δυο, και παρακαλούσε να κλείσουν τα τζάμια (είχαν τα πατζούρια κλειστά) από τα δωμάτια τους!

Βέβαια, ο άνθρωπος περίμενε τα χειρότερα μετά την επιστροφή τους! Τα χειρότερα, διότι κάθε καλοκαίρι η κυρία παίρνει δάνειο (έχει και πιστωτική κάρτα) για να κάνει τις διακοπές που απαιτούν κόρη και γιος, και όταν επιστρέφει (με άγριο πάντα πρόσωπο, και άγριες διαθέσεις) δεν συμμορφώνεται με τις υποδείξεις του τοπικού αστυνομικού τμήματος να πληρώνει τα μισά από τους λογαριασμούς, αλλά απαιτεί την καταβολή όλου του ποσού από τον σύζυγο! Κάτι τέτοιο προφανώς έγινε και φέτος, ξανοίχτηκε δηλαδή πάλι παραθερίζοντας...

Και τι του έκανε σήμερα;

Του ζήτησε να πληρώσει αυτός, όλο το ποσό για το ηλεκτρικό, τα 450 ευρώ (είδατε οι σπατάλες τους;) σε λογαριασμό με ειδοποίηση της ΔΕΗ για ΔΙΑΚΟΠΗ! Και πώς το ζήτησε; Ανθρωπινά νομίζετε; Όχι! Με απειλές:
«Ή τα πληρώνεις όλα, ή πάω ξανά στον εισαγγελέα να του ζητήσω να σε κλείσουν και πάλι στο τρελάδικο, και αυτή τη φορά κακομοίρη μου δεν πρόκειται να ξαναβγείς για όλη σου τη ζωή»!..
Αυτά που λέτε η «κυρία» που θέλει να τον διώξει από το σπίτι του, τον ταλαίπωρο τον ανθρωπάκο!!!..

Η κυρία!

Η οποία, αν και υποκρίνεται ότι έχει οικονομικά προβλήματα, παραταύτα, δεν της ήταν φαίνεται απαραίτητο το ενοίκιο που παίρνει από το διαμέρισμα της αλλά πρότεινε στον σύζυγο να πάει να μένει εκεί! Καταλάβατε; Να μένουν μόνοι και να αλωνίζουν στο σπίτι του! Η κυρία, που από πέρσι «απέκτησε» και καστανά σκούρα μαλλιά, από κάτασπρα που τα είχε!.. και η κόρη, που θα είναι φοιτήτρια φέτος, και απαιτεί το δωμάτιο του πατέρα (το τρίτο και τελευταίο του σπιτιού) την κρεβατοκάμαρα δηλαδή από την οποία έχει φύγει η μαμά (κοιμάται με την κόρη στο σαλόνι) και το οποίο δωμάτιο του ανθρωπάκου θέλει λέει να το κάνει γραφείο της!!!

Γιος, κόρη, και κυρία: Τρεις, εναντίον ενός:

Η κυρία, που εκβιαστικά εδώ και χρόνια του ζητάει να τους γράψει το σπίτι του διότι μόνο τότε λέει θα μπορεί να ρίξει χρήματα (έχει μεγάλη περιουσία στο νησί της) για την αποπεράτωση της διώροφης οικοδομής πάνω από την οικία που μένουν…

Η κυρία!
Δεν υπάρχει Κύριος και Θεός, «να της δώσει» (μυαλό) «να καταλάβει»;


http://oikogeneiakos.blogspot.com/2008/08/blog-post_30.html

ΑΡΧΕΙΟ

Εvgenia (Νίτσα Α.): alithia pou ta vriskete tosa polla?


Εvgenia (Νίτσα Α.): alithia pou ta vriskete tosa polla?

http://xairete.blogspot.com/2009/01/blog-post_3831.html


http://en.gravatar.com/avatar/378debd7c96df79f781db36663bab7e1?s=128&r=any&time=41399453
Δεν είναι πολλά, δεν είναι όλα όσα πρέπει να θίξουμε. Δεν παρακολουθώ όλη την επικαιρότητα. Σποραδικά μπαίνω και εγώ σε διάφορες ιστοσελίδες και ενημερώνομαι, και όσα μου κάνουν εντύπωση τα μεταφέρω εδώ ή τα σχολιάζω…

Έχω βλέπετε και διάφορες δουλειές του σπιτιού να κάνω: Να ψωνίσω, να συγυρίσω, να βάλω πλυντήριο και να μαγειρέψω.

Στα διαλείμματα από όλα αυτά, έχω σαν χόμπι να ασχοληθώ με τον υπολογιστή, με την επικοινωνία, με τα κοινά…

http://xairete.blogspot.com/2009/01/vgenia-min-kourazeste.html

ΑΡΧΕΙΟ

Κυριακή, 19 Απριλίου 2009

Δεν ψήνω τον οβελία, αλλά...

Η stavroula άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας

"Ανάσταση με Ρουκετοπόλεμο!":

Vlepw dn pshneis ton ovelia shmera:D

Vriskesai sto istologio gia na mas psuxagwgeis!


Ανάρτηση από τον/τη stavroula στο XAIRETE τη 19 Απρίλιος 2009 6:59 μμ



Ο
P. MICHALOPOULOS άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας

"Ανάσταση με Ρουκετοπόλεμο!":

Δεν ψήνω τον οβελία, αλλά προηγουμένως έκανα τη βόλτα μου: Περπάτησα όλη την οδό Μ. Γερουλάνου για να ξεμουδιάσω.

Ήξερα βέβαια ότι όλα τα ταβερνάκια της περιοχής Αργυρούπολης που είμαι πελάτης είναι κλειστά σήμερα, αλλά δεν με νοιάζει κι αν δε φάω αρνάκι το Πάσχα!

Την Τετάρτη, θα είναι όλα ανοιχτά, οπότε… τότε, θα το κάψω!..

Βρήκα όμως προηγουμένως στη βόλτα μου μια καφετέρια ανοιχτή στην πλατεία Αγ. Τριάδας, κι έκατσα λίγο εκεί για να ξεκουραστώ... Παρήγγειλα και μια πορτοκαλάδα χυμό, διάβασα και μια δωρεάν εφημερίδα που διατίθεται εκεί (την "μέτρο").

…Και μετά, ακολούθησα το δρόμο του γυρισμού για το σπίτι…

Επέστρεψα στην καλή σας την παρέα! Πού αλλού θα έβρισκα πιο καλά;


Ανάρτηση από τον P. MICHALOPOULOS στο XAIRETE τη 19 Απρίλιος 2009 7:13 μμ



ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ!..


Δευτέρα, 20 Απρίλιος 2009

Καλή σας όρεξη!


Τετάρτη, 28 Ιανουάριος 2009

Εvgenia (Νίτσα Α.): min kourazeste.

«Μακριά από τη φούστα της μαμάς»… Εκτός και αν η μαμά δεν έχει φούστα αλλά μακρύ χέρι… ενάντια στον μπαμπά!..


ΔΙΑΒΑΖΩ ΣΗΜΕΡΑ:

«Μακριά από τη φούστα της μαμάς»


Ο Ρενάτο Μπρουνέτα είναι ο Ιταλός υπουργός Δημόσιας Διοίκησης. Έξαλλος από την απόφαση Ιταλού δικαστή που υποχρέωσε έναν πατέρα να καταβάλει χρήματα στην 32χρονη κόρη του, γιατί δεν μπορούσε να συντηρήσει μόνη της τον εαυτό της, είπε ότι, αν χρειαστεί, θα πρέπει ακόμη και με νόμο τα παιδιά να εγκαταλείπουν την οικογενειακή εστία στα 18.

Σε σύγκριση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες- επισημαίνει η ιταλική εφημερίδα La Stampa-οι Ιταλοί «νέοι» στηρίζονται περισσότερο στους γονείς τους, με το 59% των ανδρών και των γυναικών από 18 ως 34 ετών να συνεχίζουν να ζουν στο σπίτι της μητέρας και του πατέρα τους.

www.tanea.gr


ΣΧΕΤΙΚΟ:

Δυο σχόλια για τη σημερινή «γιορτή του πατέρα»


stavroula είπε...

Aurio h giorth tou patera.

Happy Father's Day:)



P. MICHALOPOULOS είπε...

Χρόνια πολλά στον σύζυγο σου, λοιπόν, Σταυρούλα! Που αυτός, είναι, πατέρας!

Διότι είναι και κάτι άλλοι πατέρες, κατ’ ευφημισμόν πατέρες!

Που η κόρη τους (εκτός από το γιο) δεν τους μιλάει εδώ και επτά χρόνια (από τα 12 της) με καθοδήγηση της μάνας επειδή ο πατέρας δεν της έγραφε και το τελευταίο περιουσιακό του στοιχείο (το σπιτάκι του)!

Πατέρες (κατ’ ευφημισμόν πατέρες) που όταν έμειναν άνεργοι, τα παιδιά συμμάχησαν με την μάνα να τον διώξουν από το δωμάτιο του διότι το… χρειάζονταν! …Και που φρόντισαν με διαβολές να τον κλείσουν στο Δρομοκαΐτειο για να αλωνίζουν, αυτοί, στο σπίτι του.

Πατέρες (κατ’ ευφημισμόν πατέρες) με κόρες έχιδνες και γιους Πητ Μπόυλ!

Είναι, λοιπόν, πατέρες, και, αυτοί; Πατέρες που τάχα γιορτάζουν σήμερα;

…Και που οφείλουμε να τους ευχηθούμε και… «χρόνια πολλά»; Χα!



ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:

Καληνύχτα σας, καλό ξημέρωμα, καλή Κυριακή να έχουμε! :-)



ΣΧΕΤΙΚΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ:

http://oikogeneiakos.blogspot.com/



P. MICHALOPOULOS είπε...

Ευχαριστούμε τον/την ανώνυμο σχολιαστή για το σχόλιο (Κυριακή, 21 Ιούνιος 2009, 11:10) στο θέμα αυτό.

Ευχαριστούμε για τις ευχές και για τις προσευχές του, και, γι αυτόν τον πατέρα…

Ο οποίος πατέρας, χτες το βράδυ πήγε πάλι μόνος του να φάει σε εστιατόριο…

Εκεί, έτυχε η μαγείρισσα να τον γνωρίζει (διότι ο γιος της πήγαινε στο ίδιο σχολείο, μικρός, με τα παιδιά του κυρίου αυτού), και τον ρώτησε τι κάνει η κόρη του η Ζωή!

Τι της απάντησε; «Κάποιο λάθος κάνετε κυρία! Εγώ δεν έχω καμιά κόρη! Θα με μπερδεύετε με κάποιον άλλον…».

Έτσι είπε δυνατά! …Και πρόσθεσε - μουρμούρισε: «…με κάποιον που έκανε το λάθος και παντρεύτηκε!».

21 Ιουνίου 2009 12:07 μ.μ.

http://xairete.blogspot.com/2009/06/blog-post_21.html

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2010

"Τι τα θες, τι τα θες..." (Μουσική κατά του άγχους και της κατάθλιψης)

Διαβάζω σήμερα:

Η μουσική μπορεί να λειτουργήσει ως φάρμακο για τη θεραπεία κοινών ασθενειών, σύμφωνα με τον δόκτορα Χανς Γιοακίμ Τράπε της πανεπιστημιακής κλινικής Μαριχόσπιταλ στην Χέρνη, της Γερμανίας.

Η κλασσική μουσική είναι η πλέον αποτελεσματική, έχει εξαιρετικά αποτελέσματα επί του άγχους, της κατάθλιψης και των καρδιοαγγειακών παθήσεων.

Εκτός αυτών βοηθά στην αντιμετώπιση των πόνων, του στρες και των διαταραχών του ύπνου και έχει πολύ θετικές επιρροές στο ανοσοποιητικό σύστημα, γράφει ο Τράπε σε γερμανικό ιατρικό περιοδικό.

Επιπλέον η κλασσική μουσική βοηθά στη συγκέντρωση, στη μνήμη, τη δημιουργικότητα και την ενέργεια σύμφωνα πάντα με τη μελέτη του ίδιου επιστήμονα.


Πηγή:www.nooz.gr



Ακολουθεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα τής δικής μας κλασσικής μουσικής...


Είμαστε αλάνια, διαλεχτά παιδιά μέσα στην πιάτσα
και δεν την τρομάζουν οι φουρτούνες τη δική μας ράτσα
και δεν την τρομάζουν οι φουρτούνες τη δική μας ράτσα

Τι τα θες, τι τα θες, πάντα έτσι είν’ η ζωή
θα γελάς ή θα κλαις βράδυ και πρωί

Κάθε μας μεράκι γίνεται τραγούδι και το λέμε
και μες στα στραπάτσα μάθαμε ποτέ μας να μην κλαίμε
και μες στα στραπάτσα μάθαμε ποτέ μας να μην κλαίμε

Τι τα θες, τι τα θες...

Κι αν στην κοινωνία μάς χτυπούν αλύπητα οι μπόρες
μέσα στο τραγούδι φεύγουνε χαρούμενες οι ώρες
μέσα στο τραγούδι φεύγουνε χαρούμενες οι ώρες

Τι τα θες, τι τα θες...

Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2010

ΑΡΧΕΙΟ

Δυο σχόλια για τη σημερινή «γιορτή του πατέρα»

stavroula είπε...

Aurio h giorth tou patera.

Happy Father's Day:)



P. MICHALOPOULOS είπε...

Χρόνια πολλά στον σύζυγο σου, λοιπόν, Σταυρούλα! Που αυτός, είναι, πατέρας!

Διότι είναι και κάτι άλλοι πατέρες, κατ’ ευφημισμόν πατέρες!

Που η κόρη τους (εκτός από το γιο) δεν τους μιλάει εδώ και επτά χρόνια (από τα 12 της) με καθοδήγηση της μάνας επειδή ο πατέρας δεν της έγραφε και το τελευταίο περιουσιακό του στοιχείο (το σπιτάκι του)!

Πατέρες (κατ’ ευφημισμόν πατέρες) που όταν έμειναν άνεργοι, τα παιδιά συμμάχησαν με την μάνα να τον διώξουν από το δωμάτιο του διότι το… χρειάζονταν! …Και που φρόντισαν με διαβολές να τον κλείσουν στο Δρομοκαΐτειο για να αλωνίζουν, αυτοί, στο σπίτι του.

Πατέρες (κατ’ ευφημισμόν πατέρες) με κόρες έχιδνες και γιους Πητ Μπόυλ!

Είναι, λοιπόν, πατέρες, και, αυτοί; Πατέρες που τάχα γιορτάζουν σήμερα;

…Και που οφείλουμε να τους ευχηθούμε και… «χρόνια πολλά»; Χα!



ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:

Καληνύχτα σας, καλό ξημέρωμα, καλή Κυριακή να έχουμε! :-)



ΣΧΕΤΙΚΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ:

http://oikogeneiakos.blogspot.com/



P. MICHALOPOULOS είπε...

Ευχαριστούμε τον/την ανώνυμο σχολιαστή για το σχόλιο (Κυριακή, 21 Ιούνιος 2009, 11:10) στο θέμα αυτό.

Ευχαριστούμε για τις ευχές και για τις προσευχές του, και, γι αυτόν τον πατέρα…

Ο οποίος πατέρας, χτες το βράδυ πήγε πάλι μόνος του να φάει σε εστιατόριο…

Εκεί, έτυχε η μαγείρισσα να τον γνωρίζει (διότι ο γιος της πήγαινε στο ίδιο σχολείο, μικρός, με τα παιδιά του κυρίου αυτού), και τον ρώτησε τι κάνει η κόρη του η Ζωή!

Τι της απάντησε; «Κάποιο λάθος κάνετε κυρία! Εγώ δεν έχω καμιά κόρη! Θα με μπερδεύετε με κάποιον άλλον…».

Έτσι είπε δυνατά! …Και πρόσθεσε - μουρμούρισε: «…με κάποιον που έκανε το λάθος και παντρεύτηκε!».

21 Ιουνίου 2009 12:07 μ.μ.

http://xairete.blogspot.com/2009/06/blog-post_21.html

ΑΡΧΕΙΟ: "Είκοσι έτη, μετά" (τον γάμο μας)!

Η stavroula άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας


Kalo 3hmerwma k pali:)
Gia pes mou.Exw paralhpsei na se rwthsw. Sthn fwto panw de3ia
esu eisai me thn kura?
Se xaroumenes, euthxismenes stigmes?


Ανάρτηση από τη stavroula στο XAIRETE τη 4 Νοέμβριος 2008 4:26 πμ



Είμαι εγώ, ναι! Με την κυρία, πράγματι! Είκοσι έτη, μετά (τον γάμο μας)!

Είναι το 2003 που βρήκα πάλι δουλειά μετά από ανεργία και είμαστε σε δεξίωση της (Γαλλικής κατασκευαστικής) εταιρίας.

Σε κάτι τέτοια, ήταν πάντα δίπλα μου η κυρία, όπως στις πολλαπλές σχετικές εκδηλώσεις που έκανε και η Γερμανική Χοχτίφ, τότε (1997 – 2000) που εργαζόμουν στις μελέτες του νέου μας αεροδρομίου!

Λίγους μήνες νωρίτερα (τότε το 2003), με είχε διώξει σαν άνεργο από το σπίτι ΜΟΥ, διότι την ζημίωνα οικονομικά με ένα πιάτο φαγητό που έτρωγα, και μετά τον διωγμό μου αυτό με είχαν φιλοξενήσει (για συμπαράσταση κυρίως) για ένα διάστημα δύο εβδομάδων, τότε, στο μοναστήρι της Λογκοβάρδας στην Πάρο, όπου ο ηγούμενος είναι φίλος και γνωστός μου από τα νεανικά μου χρόνια…



Είκοσι έτη, μετά (τον γάμο μας)!

Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2010

Από τα μηνύματα που (μέρα και νύχτα) λαβαίνω…

Και να ξέρεις, Παναγιώτη!

Τι κι αν οι οικείοι σου σε πικραίνουν; Έχεις μια απέραντη οικογένεια εκεί έξω…

...Είναι οι άνθρωποι που σε εκτιμούν και σε αγαπάνε αληθινά…

Τετάρτη, 6 Ιανουαρίου 2010

Εσείς, τι θα γράφατε σαν τίτλο;



Σχόλιο:

P. MICHALOPOULOS είπε...

Να κοιτάμε ψηλά λοιπόν, αγαπητή εν Χριστώ αδελφή Αναστασία;

… Όπως και οι πατέρες της απροσκύνητης στην παναίρεση του Οικουμενισμού, ιεράς μονής Εσφιγμένου του Αγίου Όρους.

Καλά κατάλαβα Αναστασία;

Ή μήπως εννοείς εκείνον τον ταλαίπωρο, που και αυτός αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα από φευδαδέλφους και ψευτοπατέρες, από μακρινούς και από «κοντινούς» του, και από άλλες σκοτεινές δυνάμεις;

…Εκείνον τον ταλαίπωρο, λέω, που έχει και αυτός πάντα την σκέπη του Θεού για βοήθεια και παρηγοριά, εκείνον που το δράμα του περιγράφεται με τα πιο μελανά χρώματα στο ιστολόγιο με τον τίτλο «οικογενειακός»;

http://oikogeneiakos.blogspot.com/

10 Σεπτεμβρίου 2008 5:33 μ.μ.


http://xairete.blogspot.com/2008/09/blog-post_2292.html

Εσείς, τι θα γράφατε σαν τίτλο;



Σχόλιο:

Καλά κατάλαβα Αναστασία;

Ή μήπως εννοείς εκείνον τον ταλαίπωρο, που και αυτός αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα από φευδαδέλφους και ψευτοπατέρες, από μακρινούς και από «κοντινούς» του, και από άλλες σκοτεινές δυνάμεις;

…Εκείνον τον ταλαίπωρο, λέω, που έχει και αυτός πάντα την σκέπη του Θεού για βοήθεια και παρηγοριά, εκείνον που το δράμα του περιγράφεται με τα πιο μελανά χρώματα στο ιστολόγιο με τον τίτλο «οικογενειακός»;

http://oikogeneiakos.blogspot.com/

10 Σεπτεμβρίου 2008 5:33 μ.μ.


http://xairete.blogspot.com/2008/09/blog-post_2292.html

Stavroula (APXEIO)

(Από το εξαφανισμένο μου μπλογκ "χαιρετίσματα")

2 Ιουλίου 2008

Από : Σταυρούλα
Προς : Π. Μιχαλόπουλο

Αγαπητέ Παναγιώτη,

Μήπως οι δικοί σου έχουν κάποιους από πίσω που σε εχθρεύονται.. (π.χ. λόγω της ιστοσελίδας σου κλπ) και προσπαθούν να σου κάνουν κακό;

Σταυρούλα


ΑΠΑΝΤΩ:

Δεν έχω απλά υποψίες για κάτι τέτοιο, αλλά βεβαιότητα!

Περίπτωση 1η:

Όταν η σύζυγος με μαφιόζικο τρόπο με έτρεχε στο Δρομοκαΐτειο, είχε μαζί της πολλά χαρτιά. Εκεί, στις εισαγωγές, μια ιατρός που τα διάβαζε με ερώτησε αν είναι αλήθεια ότι με εξέτασε η κοινωνική λειτουργός του ΚΑΠΥ της περιοχής μου και γνωμάτευσε ότι «δεν είμαι καλά»!

Ποια ήταν η αλήθεια; Η αλήθεια ήταν ότι τότε σαν άνεργος γράφτηκα στο ΚΑΠΥ από ανάγκη για να πίνω δωρεάν μια πορτοκαλάδα. Πήγα δυο τρεις φορές, και με πλησίασε η κοπέλα αυτή και συζητήσαμε. Της είπα τον πόνο μου, ακόμα ότι τρώω και ξύλο στο σπίτι, και προθυμοποιήθηκε να μιλήσει στη σύζυγο, αλλά εγώ έντρομος την απέτρεψα διότι όπως της είπα αυτό (το ότι μίλησα) θα την εξαγρίωνε περισσότερο. Μετά, η κοπέλα έμαθε από την ενορία μας, από τους ιερείς της Μεταμορφώσεως Σουρμένων με τους οποίους στενά συνδέεται, ότι έχω έρθει σε αντίθεση με φαυλότητες κάποιων από αυτούς, και έσπευσε να προσφέρει αυτήν την εκδούλευση «βοήθεια» (μόνη της ή υποκινούμενη;) προς την σύζυγο, ότι τάχα με εξέτασε!!!..

Περίπτωση 2η:

Κατά την διάρκεια της παραμονής μου στο Δρομοκαΐτειο («έπρεπε» να μείνω ένα διάστημα όπως μου είπαν οι γιατροί διότι τους έδενε τα χέρια στο να μου δώσουν εξιτήριο νωρίτερα το ότι η σύζυγος είχε προκαλέσει εισαγγελική εντολή για την εισαγωγή μου) στο διάστημα λοιπόν αυτό, ήρθε στην πτέρυγα μας, και γίναμε πολύ φίλοι, ένας νεαρός, ένα πνευματικό παιδί του μητροπολίτη κ. Νικόλαου Χατζηνικολάου, που ήταν και ψάλτης αλλά και καθηγητής μέσης εκπαίδευσης και που επιδίωκε για δικούς του λόγους να μείνει ένα διάστημα μακριά από το σχολείο (όλο άδειες εξόδου έπαιρνε) και που ήθελε να πάρει και μια αναρρωτική άδεια μετά το εξιτήριο. Αυτό το παιδί λοιπόν μου εκμυστηρεύτηκε ότι έμαθε πως, και, εκκλησιαστικός δάχτυλος είναι πίσω από τον διωγμό μου αυτόν, και μου μετέφερε συμβουλές να αλλάξω τακτική σχετικά με τον έλεγχο που έκανα στον ημερήσιο τύπο, για τα κακώς κείμενα της Χριστοδουλικής (τότε) εκκλησιαστικής κατάστασης.

Περίπτωση 3η:

Μετά το εξιτήριο, όταν άρχισα να λαμβάνω μέρος στις συζητήσεις εδώ στο φόρουμ του παθφαηντερ, βγήκαν αμέσως οι γνωστοί άγνωστοι «χριστιανο»-φασίστες, για να πουν ότι από ό,τι γνωρίζουν (πότε και πώς το έμαθαν αμέσως;) «δεν είμαι καλά», και επομένως δεν πρέπει να δίνεται σημασία στο τι γράφω στο φόρουμ, διότι είχαν λέει πληροφορίες από γιατρούς ότι νοσηλεύτηκα σε ψυχιατρείο!!!..

Τα συμπεράσματα, δικά σας..



Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2010

Δρομοκαΐτειο: Η ετικέτα μας



Ανώνυμος είπε: «Για σου φίλε Παναγιώτη!»


Ανώνυμος είπε... "Θλίβομαι και δακρύζω"

Ανώνυμος είπε...

Για σου φίλε Παναγιώτη!

Σε βρήκα τυχαία στο διαδίκτυο. Κάποτε περνούσα έξω από το σπίτι σου (σ. ιστολ.: στη Δάφνη Αθηνών, θα εννοεί) και αναρωτιόμουν τι να γίνεσαι…

Σε θυμάμαι σαν σεβαστικό παιδί απέναντι στην μητέρα σου, σαν σοβαρό κατηχητή και αργότερα στις πολιτικές σου επιλογές και αγώνες, όποιες και εάν ήταν.

Σε γνώρισα και οικογενειάρχη, και πίστευα ότι θα κάνεις μία ευτυχισμένη χριστιανική οικογένεια. Έχουμε πολλά χρόνια να βρεθούμε…

Θλίβομαι και δακρύζω που δεν σου ήρθαν τα πράγματα όπως επιθυμούσες. Δεν συμμερίζομαι αυτά που γράφεις ούτε αντιλαμβάνομαι γιατί το κάνεις. Ξέρω πάντως ότι ήσουν ένας έντιμος και γλυκός άνθρωπος.

Ίσως να μην βρεθούμε πλέον ποτέ!!!!

Τουλάχιστον χαμογέλα όσο ζεις. Έχεις την δύναμη να κάνεις το κακό καλό. Κάντο για τα παιδιά σου και για μας που σε ξέρουμε και σε αγαπάμε από μακριά.


05 Ιανουαρίου 2010 4:02 μ.μ.


http://xairete.blogspot.com/2009/12/p.html



Ανώνυμος είπε... "Τουλάχιστον χαμογέλα όσο ζεις."


O Blogger P. MICHALOPOULOS είπε...

Αγαπητέ Ανώνυμε,
Αφού ξέρετε για τους αγώνες μου…

…Θα ξέρετε και για το βιβλίο μου «Γράμματα Διαμαρτυρίας» το οποίο η κ. Ελένη Βελέντζα το πήγε με καμάρι μόλις εκδόθηκε, για να το δώσει (με δική της πρωτοβουλία) και στην υπηρεσία της (ως πολιτικός υπάλληλος) στο πολεμικό ναυτικό όπου εργαζόταν τότε, πριν το 1987, πριν παντρευτούμε… Με καμάρι, ότι ο «δικός» της ήταν συγγραφέας… Όταν όμως το είδε ο (αξιωματικός) προϊστάμενος της, της έκανε αυστηρές συστάσεις, διότι δεν ήταν ένα βιβλίο ενός λαπά χριστιανού, αλλά ενός αγωνιστή με πένα τσουχτερή…

Τα μετέπειτα, ίσως δεν τα ξέρετε…

1. Μεγάλο το καμάρι της Ελένης, και, όταν παντρευτήκαμε εκεί στην ενορία της στον Άγιο Αρτέμιο Γούβας. Στην εκκλησία που με έβαλαν και επίτροπο… Καμάρι, μέχρι που (γρήγορα) κατάλαβε ότι δεν μπορούσα να γίνω διαπλεκόμενος εκεί, αφού παραιτήθηκα μετά από επίσημη καταγγελία που έκανα…

2. Καμάρι, και, μετά ως εκπαιδευτικός στην μέση επαγγελματική εκπαίδευση( «η κυρία εκπαιδευτικού») , μέχρι που κατάλαβε ότι ο σύζυγος της ήταν τόσο χριστιανός που δεν τον σήκωνε το σύστημα…

3. Καμάρι μετά, και όταν ήμουν διακεκριμένο στέλεχος της Χοχτίφ, στην κατασκευή του νέου αεροδρομίου στα Σπάτα… Έλεγε στις φίλες της: «Αισθάνομαι ότι συμβάλω κι εγώ - σαν σύζυγος του Παναγιώτη - στην κατασκευή…»!.. Μέχρι που είδε ότι όλα άρχισαν να ανατρέπονται (νέοι διωγμοί εναντίον μου) όταν υποστήριξα τότε τον Χριστόδουλο… Μη ξεχνάτε ότι το έργο ήταν κρατικό, τότε, επί Σημίτη…

Όλα αυτά, προβλημάτισαν την κυρία Ελένη…

Σκέφτηκε, μήπως θα ήταν καλύτερα (για εκείνη και για τα παιδιά της) να με αποκηρύξουν, να ταυτιστούν με τους διώκτες μου, και να μην κινδυνεύουν αυτοί, τουλάχιστον…

Έστησαν λοιπόν ( το 2006) μια μηχανή σε βάρος μου… Με πήγαν στο Δρομοκαΐτειο και είπαν ότι ξαφνικά έγινα… θρήσκος, Χριστιανός, ότι τρελάθηκα!

Και εκεί, με έβαλαν με έναν προτεστάντη ιεροκήρυκα με μια γενειάδα που είχε σαν να ήταν άνθρωπος των σπηλαίων, με έναν Χιλιαστή που κήρυττε μια νέα ευκαιρία, και με μια νεαρή κοπέλα (ερχόταν από δίπλα αυτή) που σαν να είχε δαιμόνιο απαντούσε σε ό,τι σχετικό με την Παλαιά Διαθήκη, και έλεγε ότι ήταν και αυτή, τότε, εκεί!!!.. Ο ίδιος δε ο Διευθυντής της κλινικής με κάλεσε μια μέρα σε συμβούλιο γιατρών, και για να με πειράξει (ή να με τεστάρει) με ρωτούσε τι γνώμη έχω για το… Ισλάμ!!!.. Του απάντησα ότι έχω γράψει σχετικά, και ότι μπορεί να τα βρει στο Ιντερνετ! Κόκαλο, ο Διευθυντής! Τις επόμενες δε μέρες έβλεπε και επιστολές μου στις εφημερίδες, και κατάλαβε ότι εγώ, διαφέρω… Έτσι, με άφησαν γρήγορα ελεύθερο…

Δεν πρόλαβα όμως να βγω, που λέει ο λόγος…

Αμέσως, μετά, μόλις έγραφα κάτι στα φόρουμ (κυρίως για έλεγχο στα κακώς κείμενα στην Εκκλησία), έμπαιναν ανώνυμοι στην συζήτηση και έλεγαν: «Μη δίνετε σημασία στον Μιχαλόπουλο, διότι έχουμε πληροφορίες ότι το έσκασε από το Δρομοκαΐτειο στο οποίο η ίδια η οικογένεια του τον έκλεισε»!

Τότε, αναγκάστηκα να δημοσιοποιήσω το οικογενειακό αυτό πρόβλημα μου… Όταν μάλιστα ήρθε καπάκι και η νέα απειλή από την κ. Ελένη Ιωάννου Βελέντζα (σύζυγο Παναγιώτη Μιχαλόπουλου) ότι… «θα διορθώσει το λάθος των γιατρών που με άφησαν ελεύθερο», και ότι «με τα ίδια πολιτικά μέσα που είχαν» θα με κλείσουν ξανά «και τη φορά αυτή, οριστικά», πάλι μέσα…

Καταλάβατε, τώρα;

05 Ιανουαρίου 2010 5:39 μ.μ.

http://xairete.blogspot.com/2009/12/p.html


Αυτή η δημοσιότητα, λοιπόν, του έχει δώσει την ελευθερία του μέχρι σήμερα… Μέχρι και τώρα που σας γράφει και το σχόλιο αυτό!..

31 Δεκεμβρίου 2009 5:46 π.μ.


http://xairete.blogspot.com/2009/12/blog-post_8458.html


Ήταν μια αξιοζήλευτη χριστιανική οικογένεια, αυτή! Μέχρι που τα παιδιά μεγάλωσαν, πέρασαν και κάποιες περιπέτειες με την υγεία τους (η κόρη κυρίως) με τον πατέρα να τα δίνει όλα… Και όταν η κυρία ένοιωσε ότι πατάει καλά στα πόδια της, τότε πέταξε τη μάσκα της, έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο (το τόσο αποκρουστικό Θεέ μου!) και έκανε το κόμμα με τα παιδιά για να πολεμήσει τον πατέρα...

17 Φεβρουαρίου 2009 6:30 μ.μ.

http://xairete.blogspot.com/2009/02/blog-post_8443.html



Σε αυτό το περιβάλλον, λοιπόν, ο άνθρωπος μας κατάφερε να επιβιώσει και να πάρει γρήγορα εξιτήριο αφού όλοι οι γιατροί έλεγαν ότι ήταν καλά!

Εξιτήριο, στο οποίο αντέδρασε η «κυρία» σύζυγος (έβριζε μαινόμενη τους γιατρούς), η κυρία η οποία είχε επενδύσει πολλά συμφέροντα της στην σκευωρία της αυτή, όπως να του φάει το σπίτι, να του φάει και τη σύνταξη του καλού μας αυτού ανθρώπου!!!..

Αλλά ας μη πούμε τι έφαγε τελικά…


http://xairete.blogspot.com/2009/11/blog-post_830.html


ΑΡΧΕΙΟ: Δρομοκαΐτειο



Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2010

Περίεργο!


Πριν από λίγο μου έφερε στο δωμάτιο μου το τηλέφωνο της, η σύζυγος… Εσένα θέλουν, μου είπε…

Λέω «εμπρός», και ακούω μια λίγο μπάσα γυναικεία φωνή να μου λέει: «Αν το ταμείο της συζύγου (συνταξιούχος Δημόσιου) σας δίνει χρήματα, γιατί να μην τα πάρετε; Να υπογράψετε μια εξουσιοδότηση στη σύζυγο σας για να πάει να τα πάρει από την Εθνική Τράπεζα.». Μου είπε ότι αναφέρεται στο επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης, και μου συστήθηκε σαν δικηγόρος…

Της εξήγησα ότι δεν είναι θέμα ταμείου, μόνο… Ότι δηλαδή υπάρχει μεν, η μια προϋπόθεση (χαμηλή σύνταξη) αλλά δεν υπάρχει η άλλη (του οικογενειακού εισοδήματος), αφού η εικόνα που παρουσίασε η σύζυγος (προωθώντας αυθαίρετα, χωρίς τη δική μου υπογραφή την κοινή μας δήλωση) στην εφορία, είναι πλαστή!

Πλαστή, με την απόκρυψη εκ μέρους της των δικών μου εισοδημάτων, δηλαδή την προσωρινή σύνταξη μου από το ΙΚΑ…

Η κυρία δικηγόρος όμως επέμενε ότι όλα είναι νόμιμα και δεν πρέπει να φοβάμαι…

Της απάντησα ότι φοβάμαι, και ζήτησα το όνομα της… Μου είπε ότι λέγεται Μαρία Κατσικερού (210. 9970129) και ότι εργάζεται στο Δήμο Ηλιούπολης…

Περίεργο!

Πού πήγε και την βρήκε εκεί η σύζυγος μου; Εκεί κοντά βέβαια, μένει η αδελφή της με την οποίαν ήταν στα δικαστήρια - χρόνια αντίδικος - η σύζυγος μου, για πλαστογραφίες διαθήκης του πατέρας τους… Τώρα είναι αγαπημένες… Λέτε να της την σύστησε αυτή;


ΣΧΕΤΙΚΟ:

Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΘΕΜΑ...


ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:

http://oikogeneiakos.blogspot.com/



P. MICHALOPOULOS είπε...

Έχουμε εξελίξεις στην υπόθεση με το χαρτί (για εκείνα τα 400 ευρώ) που μου έκρυβε η σύζυγος…

Από μια στιχομυθία που άκουσα σήμερα, αρχίζω να φοβάμαι ότι η σύζυγος είχε αυτήν την πρεμούρα να πάρει - εκβιάζοντας με - τα χρήματα αυτά (με δική μου υπογραφή, παρακαλώ), διότι μάλλον έχει λερωμένη τη φωλιά της σχετικά με τη δήλωση στην εφορία…

Έχω καταγγείλει την κυρία ότι εκείνη παίρνει από το ταχυδρομικό κουτί τα σχετικά έντυπα για τη δήλωση που μας στέλνει να συμπληρώσουμε κάθε χρόνο η εφορία, στην οποία εγώ είμαι ο «υπόχρεος»… Ότι εκείνη τα συμπληρώνει (ερήμην μου, όπως θέλει) και τα πάει μετά – σαν κυρία - στην εφορία…

Ήμουν άνεργος τότε (πριν πάρω τη σύνταξη μου) όταν μου είχε πει ότι… υπέγραφε εκείνη και για μένα (ως Βελέντζα στη δική της θέση, και σαν… Μιχαλόπουλος στη δική μου).

Ποιος ο λόγος που απέφευγε να συνεργαστεί μαζί μου; Ίσως το ότι δεν θα ανέφερε - όπως θα έπρεπε, και, άλλα εισοδήματα της (εκτός από τη σύνταξη της και το νοίκι ενός διαμερίσματος της)...

...Όπως δηλαδή το ότι εργαζόταν και στην Εθνική Ασφαλιστική, κλείνοντας τηλεφωνικά από το σπίτι ραντεβού για μια κυρία Βιβέττα, ασφαλίστρια…

Είχε βέβαια, και, ο γιος κάποια εισοδήματα εργαζόμενος περιστασιακά σαν τηλεφωνητής σε εταιρίες … Μήπως έπρεπε να τα αναφέρει και αυτά (του παιδιού) και δεν το έκανε; Και αν ναι, γιατί; Για να μη χάσει – μήπως - τα "επιδόματα τέκνων" που έπαιρνε και παίρνει;

Όταν λοιπόν, έμαθε πρόσφατα ότι την κατηγορώ για πλαστογράφηση της υπογραφής μου, άλλαξε λέει, τακτική, και αφήνει κενό το χώρο της δικής μου υπογραφής…

Στέλνει δε, τώρα, ταχυδρομικώς τον σχετικό φάκελο της δήλωσης μας, στην εφορία Αργυρούπολης, για να αποφύγει την παρατήρηση του ελεγκτή εφοριακού (που θα έβλεπε ότι δεν υπάρχει η δική μου υπογραφή) αν έδινε τον φάκελο ιδιοχείρως…

Αυτές τις δυο τελευταίες δηλώσεις δε, τις έστειλε χωρίς να αναφέρει ούτε και τα ποσά που εισέπραξα από το ΙΚΑ.

Αυτό άκουσα νωρίτερα, και το συνδύασα με την υπόθεση αυτή με τα 400 ευρώ…

Πιθανόν, λέω τώρα, να μην δικαιούμαστε τα χρήματα αυτά αν δεν έκανε μια τέτοια δήλωση η κυρία, που να φαίνεται ότι έχουμε πιο χαμηλό εισόδημα…

Παραλείποντας δηλαδή, και, τις έξτρα αποδοχές της (αρχικά από την Ασφαλτική εταιρία, και μετά από τα διάφορα σπίτια στα οποία δούλευε, και δουλεύει), και, τα έσοδα του γιου (που φέτος δούλευε σε ξένη εταιρία ηλεκτρονικών προγραμμάτων), και, τα ποσά από την σύνταξη μου, αυτήν την προσωρινή…

Τα υποψιάζομαι σοβαρά όλα αυτά (για τις προθέσεις και τις μεθοδεύσεις της κυρίας), και, μετά το μυστήριο ΑΥΤΟ με τα εκκαθαριστικά, σήμερα, και το παιχνίδι της να μη μου τα δίνει…

Αύριο λοιπόν, πρώτα ο Θεός, αν μπορέσω και πάω στο ΤΕΒΕ, το μόνο που θα μπορώ υπεύθυνα να δηλώσω είναι το ότι δεν έχω συνεχίσει σαν ελεύθερος επαγγελματίας από τότε (1992 -1993), διότι αυτό είναι και το ζητούμενο τους, όπως μου είπαν χτες από το ΙΚΑ…

Όσον αφόρα δε, σε αυτά τα εκκαθαριστικά της εφορίας (αν τα πάρω και δεν είναι «καθαρά») θα εκφράσω τις επιφυλάξεις μου…

29 Δεκεμβρίου 2009 7:58 μ.μ.


http://xairete.blogspot.com/2009/12/p.html

Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2010

ΑΡΧΕΙΟ: Δρομοκαΐτειο


"θλιβόμενοι αλλ΄ ου στενοχωρούμενοι"


...ότι ο Θεός ο ειπών εκ σκότους φως λάμψαι, ος έλαμψεν εν ταις καρδίαις ημών προς φωτισμόν της γνώσεως της δόξης του Θεού εν προσώπω Ιησού Χριστού.
Έχομεν δε τον θησαυρόν τούτον εν οστρακίνοις σκεύεσιν, ίνα η υπερβολή της δυνάμεως η του Θεού και μη εξ ημών,

εν παντί θλιβόμενοι αλλ΄ ου στενοχωρούμενοι,
απορούμενοι αλλ΄ ουκ εξαπορούμενοι,

διωκόμενοι αλλ΄ ουκ εγκαταλειπόμενοι,
καταβαλλόμενοι αλλ΄ ουκ απολλύμενοι, πάντοτε την νέκρωσιν του Κυρίου Ιησού εν τω σώματι περιφέροντες, ίνα και η ζωή του Ιησού εν τω σώματι ημών φανερωθή.

αεί γαρ ημείς οι ζώντες εις θάνατον παραδιδόμεθα δια Ιησούν, ίνα και η ζωή του Ιησού φανερωθή εν τη θνητή σαρκί ημών. ώστε ο μεν θάνατος εν ημίν ενεργείται, η δε ζωή εν υμίν.
έχοντες δε το αυτό πνεύμα της πίστεως κατά το γεγραμμένον, επίστευσα, διο ελάλησα, και ημείς πιστεύομεν, διο και λαλούμεν, ειδότες ότι ο εγείρας τον Κύριον Ιησούν και ημάς δια Ιησού εγερεί και παραστήσει συν υμίν. τα γαρ πάντα δι΄ υμάς, ίνα η χάρις πλεονάσασα δια των πλειόνων την ευχαριστίαν περισσεύση εις την δόξαν του Θεού.

Β΄Κορινθίους δ΄6-15